Köken ve kullanım
i. ar.
وطن
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Yurt, yerleşilen ve dönülen yer. Tasavvuf dilinde sâlikin hâlinin yerleşip istikrar kazandığı mânevî mertebe için kullanılır.
Geçici olarak doğup sönen hâtırın aksine vatan, mânanın gönülde kökleşmesini anlatır. Şiirde ruhlar âlemi insanın “aslî vatanı”, dünya ise geçici gurbet olarak da tasvir edilir.