vâkı'a

Tasavvuf dünyasında gayb ve ulûhiyet âleminden kalbe ulaşan mana.

Arapça, şiddetli hadise, musibet, olay gibi anlamları olan bir kelime. Zikir sırasında ve Allah ile beraberliğinde, hislerini kaybedecek şekilde gaybete düşen salikin gördüğü şeydir; bu uyku ile uyanıklık arası (yakaza) bir haldir; salikin huzur ve uyanıklık hâlinde gördüğü şeye, mükâşefe denilir, şeklinde tanımlar. Vâkı’a bir çeşit rü’yadır ancak rüya değildir. Bu, manevî vâkı’a olup sadece mü’minler tarafından görülür. Mutasavvıflar manevî müşkillerine vâkı’a derler.