Tevâli

(a! (طوا

1. Pırıltılar, ışıltılar, doğuşlar.
2. tas. Ariflerin kalplerine dogan, huzur veren tevhit nurları olup, bu nurun şaşaasından kalpteki öbür nurlar etkisini kaybeder; tıpkı güneş doğduğu zaman yıldızların ışıklarının kaybolması gibi. Tevâli, levâih ve levaminin daha güçlü, daha kalıcı ve daha parlak şeklidir.

Tevazui.ar. x, Alçak gönüllülük. 2. tas. a Insanın nefsini Hakk'ın huzurunda kulluk mevkiine koyması, halka karşı şefkatli olması, kibirli ve gururlu olmaması. b Hak'tan hakkı, Hak için kabul etmek. ء Hak karşısında eğilmek, hakkı kabullenmek.

Tevazü ehline âlemde herkes serfurü' eder
Durur seccade yerde lik halkın secdegâhıdır
Reşâd
Tevazu hâmetin kavs etmeyen âl-i makam olmaz
Mehi seyr et hilâl olmazdan evvel bedr-i tâm olmaz
Kutsi