Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Târik suresi a. jjlL) [< A “Sûretü’t-Târık” Kur’ân-ı Kerîm’in seksen altın cı, iniş sırasma göre otuz altm suresi olup “Beled sures nden sonra ve “Kamer su resi” nden önce Mekke d neminde nazil olmuştur ve o yedi ayetten meydana gelme tedir. Admı ilk ayette geçe “târik” (parlak yıldız) sözünde almaktadır. Surenin özünde, he insanın bir gün Allah’ın huzu runda hesap vereceği inan vurgulanmakta, bundan dola Allah’a sığmma öğütlenmekte dir. Hz. Peygamber’in “Târi suresi”nin tefsiri için bk. Sahîh Buharı ve Tercemesi, C. 11, 4987-4988
Dinî Terimler Sözlüğü
İki taraf; İmâm-ı a'zam ile talebelerinden İmâm-ı Muhammed'in bir mes'elede reylerinin (ictihâdlarının) aynı olması sebebiyle ikisine birden verilen isim.
Bir vakıf, mescid harâb olup tâmir eden bulunmaz ise veya etrâfında ev, insan kalmayıp kullanılmaz ise de, Tarafeyne göre yine vakıf olarak kalır. İmâm-ı Ebû Yûsuf'a (r.aleyh) göre hâkimin izni ile satılıp, parası aynı cinsten olan başka bir vakfa sarfedilir. (İbn-i Âbidîn)
Tarafeyne göre, nass (âyet-i kerîme ve hadîs-i şerîf) olan yerde örf ve âdet mûteber değildir. (Abdülganî Nablüsî)