Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Tar

طور

Köken ve kullanım

i.ar.

طور

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Sina çölünde Hz. Musa'nın ilâhî hitabı işittiği dag. 2. tas. Nefs; “Tarun sag yanindan ona seslenmistik,” (Meryem Suresi 80) mealindeki ayet “Ona nefs yönünden seslenmiştik,” anlamına gelir. Hz. Musa Allah’a ibadet ederken üzerinde bulunduğu dağda Allah ona nefs yönünden hitap etmişti. Allah ehlullâha mağarada, vadide ve halvethanede tecelli ettiği gibi Hz. Musa'ya da dağ başında tecelli etmişti. Dağın darmadağınık ve hak ile yeksan oluşu (A'raf Suresi 143) nefsin Allah ile fani olması demektir. “Tür'u başlarına kaldırdık,” (Bakara Suresi 63, *93) ifadesi nefslerini azdırdık, başlarına bela ettik anlamınadır. Tür, insan nefsinin bâtılı olup bu da ilâhî hakikatten ibarettir. Kitâb-ı mestur, vücud-i mutlak; rikk-ı menşür, levh-i mahfüz; beyti ma'mur, ilâhî makam (cik 1:52, 113). Gazali'ye göre, Tür-i Sina (Tur-i Sina) sinedeki türdur (Gim 69-71); tür ise feyz ve marifet sularının menbaı ve fışkırdığı kaynaktır. Sular dağdan fışkırdığı gibi marifet ve feyz de türdan kaynaklanır (Gim 69). Tüysüz Her makam bir Tür olur gerçek mündcat ehline 1. Hakkı Celveti
  2. Hakkı Celveti
Sözlüğe dön