süknâ

İslâm hukukunda, bir evden veya oturulan evin bir bölümünden mesken olarak yararlanma hakkı. süknâ hakkı a. bk.

süknâ sükut a. [Ar. ] fik.

İslâm h kukunda, susma hakkı. sükûtî icmâ a. fik.

Herhangi b konuda, bir veya birka müctehidin görüşlerini ortay koyduktan sonra bu görüşe dönemdeki başka müctehitler ne karşı çıkmamalarını ne d desteklemelerini, sadece su makla yetinmiş olmalarını ifad eden terim. sülâsiyyât a. [Ar.

] Had biliminde, hadis derlemesi y pan bir müellifin Hz. Peygam ber’e kadar ulaşan dönem içind üç ravinin senedi veya rivaye bulunan hadisler. sülbî a.

Ç^lu,) [Ar. ] Bir kimsen soyunu oluşturan erkek veya k çocukları. Bu terim, babaya özg olarak ifade edümektedir.

Ann sülbi için ise “sadrî” (bk. b madde) veya “sadriyye” (bk. b madde) terimleri kullanılmıştır sülbî sıfatlar a.

bk. selbî ve tenzî sıfatlar sülbiyye a. bk.

sülbî sülûk a. [Ar. ] tas.

Tasavv ehli arasında, yola yeni gir sûfînin bir mürşit kılavuzluğu da yaptığı manevî yolculuk. sülüs a. [Ar.

] Sözlük anlam “üçte bir” olan bu terim, İslâ hat sanatmda ağzı 3 mm. gen 611 sünen liğindeki kamış kalemlerle yazılan yazı türü. hu

Oturulacak yer, ev.

Nafaka, İslâmiyet'te, taâm (yiyecek, içecek şeyler), kisve (elbise, yâni giyecek şeyler) ve süknâ demektir. Zevcin (kocanın) zevcesine (hanımına) yapacağı bu masraflar şehrin âdetine, piyasaya ve akrabâ ve arkadaşlara göre ayarlanır. Zamâna ve hâle göre değişir. Her memlekette başkadır. (İbn-i Âbidîn)