seyr ü sülük

seyr ü sülûk a. [Ar.] tas. Tasavvuf yolunda, Hakk’a ulaşmak için bir mürşit öncülüğünde manevî ve ruhî yolculuk. Bu yola çıkmaktan amaç, sûfînin bireysel tutkularını ve cinsel arzularını dizginleyerek, bunlardan sıyrılarak kendisini bütünüyle Tanrısal gücün hâkimiyetine teslim etmek ve bu çığırda yürüyerek “insan-ı kâmil” (bk. bu madde) mertebesine ulaşmaktır.

Arapça, gitmek ve girmek demektir. Bir şeyhin nezaretinde, Allah’a vuslat için çıkılan manevî yolculuk. Seyr ü sülûk’un dört mertebesi vardır. 1) Seyr ilallah, 2) Seyr fillâh, 3) Seyr maallah, 4) Seyr anillah.