Semeri Sırtına

Islah olmasından, yola gelmesinden ümit kesilen kişi, tarikatta “yolsuz” ve “düşkün” kabul edilir ve hakkında bu söz söylenir. Tasavvuf ehli olmayanlar arasında da söylenen bu söz, kimin hakkında söyleniyorsa, o kişinin insanlıktan bir nasibi olmadığını ifade eder.