şehît, -di

şehît, -di a. [Ar.] Allah yolunda kendini feda eden, ölen anlamında terim. Bunlar da üç kategoride değerlendirilmektedir: “hakiki şehit”, “hükmî şehit” (Hakikî şehidin bir vasfını taşıyan şehit olanlar.), “dünyevî şehit” (Müslümanların yanında savaşırken ölen münafıklar.). Bu konuda Hz. Peygamber’in pek çok hadisi kaynaklarda zikredilmektedir. Bunlardan en çarpıcı olanlarmdan biri şudur: “Allah yolunda şehid olmak, kul borcundan başka, her günaha keffârettir.”. Ömer ibn Hattâb, “Yâ Allah Rasulünün beldesinde beni şehît olmakla rızıklandır” diyerek Allah yolunda şehit olmanın güzel bir örneğini sergilemiştir.