Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Seb

Köken ve kullanım

i. fars,

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Gece.
  2. tas. a Gayb âlemi, cebergt âlemi, yokluk karanlığından ibaret olmaşı sebebiyle alyan-1 sabite. b Nurlar, ç Beseriyet (kesret-i taayyünata rz, gündüz de denir). Sebangeh ji Sars. Geceleyin; hallere hâkim olma (115). Şeb-i ards / Seb-j urs Düğün ziyafeti, gerdek gecesi, zifaf gecesi, Mevlevilikte, Mevlânâ'nın ölüm günü olan 17 Aralık (1273/672) Pazar günün akşamına seb-i urs veya seb-i arüş derler. Bu 8eceyi âşık sevgilisine, dost dostuna kavuştuğu için gerdek gecesine benzetirler. Konya'da yapılan Mevlâna ihtifalinde seb-i arts töreni önemli bir yer tutar. Benzer törenler Ahmed Bedevi ve Desüki gibi velilerin ölüm yıldönümlerinde de yapılır. Bunlara mevlit denir. Bu münasebetle ney, kudüm ve def çalınır, semâ yapılır. Buna iyd-bayram dendiği de olur. Şeb-i bâr Nurların sonu, sevâd-ı a'zam.

EY pa

32 Şefâat
——— i Şefâat

in Şeb-i hicran Ayrılık gecesi.

en

a Şeb-i kadr Kadir gecesi; sâlikin ayn-ı istihlâkta Hakk'ın vücuduyla baki olması.

ir Şeb-i miraç İnsan ruhunun Hakk’a yükselmesi, ruhi yücelme.

ğ Şeb-i yelda Uzun gece, renklerin ve (nurların) sonu, sevâd-ı a'zam, yani fakr-i

manevi; sâlikin fani olması, asli yokluğa dönme,

Sözlüğe dön