sâlih (II)

sâlih (II) a. QJLa) [Ar.] Sözlük anufî lamı, “Yetkili, elverişli.” olan bu rin söz, hadis biliminde, “sahih haledis” (bk. bu madde) anlamında ulkullanılan bir terim. Bu söz, ayrıca, “ceyyid, mahfûz, müstaç. kim, nebîl, sahih” (bk. bu madçti deler) terimleriyle eşanlamlı na olarak kullanılmıştır. mak