sadriyye

sadrî Sâd suresi a. '^ [< Ar. “Sûretü Sâd” ] Kur’ân-ı Kerîm’in otuz sekizinci, iniş rasına göre otuz sekizinci sure olup “Kamer suresi” nd sonra ve “A'râf suresi” nd önce Mekke döneminde na olmuştur ve seksen sekiz aye ten meydana gelmektedir.

Adm ilk söz olan sâd ("^dan alma tadır. Surenin özünde İslâ inancınm üç temel vasfı ola “tevhid, nübüvvet, âhiret” (. b bu maddeler) konuları gündem gelmekte ve insanların bunla inanmaları tavsiye edilmekted Hz.

Peygamber’in “Sâd sur sinin tefsiri için bk. Sahîh Buharı ve Tercemesi, C. 10, 4701-4706.

sadûk s. [Ar. ] Hadis bi minde, çoklukla ravînin güven lir olduğunu ifade eden bir t rim.

saf a. [< Ar. şaft] ftk.

İslâm temel ibadetlerinden olan “n maz” (bk. bu madde) ın aslî r künlerinden olan ve cemaat yan yana sık ve düzgün biçimd bir sıra oluşturmasını ifade ed bu terim, namaz ibadeti sırası da üzerinde titizlikle durula bir konumdadır

Sadreddin Konevî (ö. 672/1273) tarafından kurulan bir tasavvuf okulu. Hâtimiyye’nin bir kolu.