Ruünet

(رعونة) I. Bönlük, ahmaklık, bencillik. 2. tas. Kişinin tabiatıyla beraber olması (iFM; Kı). Nefsani zevkler ve bunun gereğiyle birlikte bulunmak (cr; SL 90). Sâlikin aşağı arzuların esiri olması hep benliğini öne çıkarması. Kendisinden ben diye söz etmesi,