rü'yetullah

Müim minlerin âhirette Allah’ı görmepisi anlamında kullanılan bir keözlâm terimi. nılsâ'a / sâ'at a. [Ar Kıyametin kopma zamanı ve k yamet günü anlamında Kur’ân Kerîm’de kırk sekiz ayette geçe bir terim. Bu ayetlerden kırk doğrudan terim niteliğindeki a lamı içermektedir, bk. kıyam günü sabah namazı a. Sabaha karşı ta yerinin ağarması ile başlayan v güneşin doğuş anma kadar g çen süre içinde dört rekât olarakılınan namaz. İlk iki rekâ sünnet, son iki rekât ise farz n yeti ile eda edilir. Yatsı namaz nm fazüeti için Hz. Peygambe şunları söylemiştir: “Eğer onl ateme (yatsı) ve fecr (sabah) n mazlarındaki fazileti bilir ols lardı (muhakkak ona emekley rek gelirlerdi) buyurdu” (Sahîh Buhârî ve Tercemesi, 2 / 626). r.] sâbbe a. (< ÛM [Ar.] Hz. Peygamkı ber’in ölümünden sonra, Hz. n-ı Ali’yi desteklemeyen ve sahabeen nin pek çoğunu kusurlu sayan kı, ve onlara dil uzatan Şiî grupları. an sâbık a. (j^M [Ar.] (ç. b. sâbıkât, met sâbıkln, sâbıkün)

1. Sözlük anlamı, “Üstün olan, önceliği bulunan, öne geçen.” olan bu söz, an Kur’ân-ı Kerîm’de iki ayette ve teklik biçimiyle, beş ayette de geçokluk biçimleriyle geçmekte ak (bk. M. F. Abdülbâkî, el-Mu'cem, âtı “sbk” maddesi) ve salih ameller niişleyen, haram ve günahlardan zısakman mümin anlamında kuler, lanılmaktadır. 2. Hadis biliminlar de, aynı hocadan rivayet eden naiki ravîden birinin ölümü ötesakinden çok önce olan kimse için yekullanılan terim. h-i
2. Hadis biliminlar de, aynı hocadan rivayet eden naiki ravîden birinin ölümü ötesakinden çok önce olan kimse için yekullanılan terim. h-i