ricâlü’l-mennân

ricâlü’l-mennân a (jUl Jk) tas. Bir kısım evliya hakkında kullanılan bir terim. Bazı mutasavvıflar bunlan on bir olarak gösterirken bazıları bu saymm her asırda değiştiğini ifade etmişlerdir. Onların gıdaları olarak Hakk’m nefesi gösterilmiştir.

Arapça kuvvet erleri demektir. Bunlar meczupları, veya deliler olarak tanınır. Her asırda sekiz meczuba bu ad verilir. Bunlar tasarruf gücüne sahiptirler, biiznillah. Büyükler, bu gibilere saygı göstermek gerektiğini, ancak ihtilattan, yakın münâsebetten kaçınılması icabettiğini söylerler.