Tasavvuf Sözlüğü
Allah adamları boş laf konuşmaktan sakınırlar. Bu yüzden, sözleri boşuna değildir, bir anlamı ve ruhu vardır. Dervişler arasında, musibet veya felâketle ilgili bir söz söylenecek olursa, hemen “aman azizim!” Öyle konuşma, nutkun canı (ruhu) vardır; dediğin oluverir.” diye karşılık verilirdi.