Nemîme

İnsanların arasını bozmak amacıyla birinin sözünü diğerine taşıma; kovuculuk. İslâm ahlâkında güveni zedeleyen ve toplumsal barışı bozan ağır bir kusur sayılır.

Tasavvuf terbiyesi dilin korunmasını, başkasının ayıbını yaymamayı ve sözün doğuracağı sonucu gözetmeyi nefis eğitiminin temel parçalarından kabul eder.

Koğuculuk, müslümanlar arasında fitne çıkarmak, ara bozmak için söz taşıma. (Bkz. Nemmâm)

Hased, nemîme ve kehânet sâhibleri benden değildir. (Hadîs-i şerîf-Berîka)

Yalan söylemek, iftirâ etmek ve nemîme her dinde haram idi. Cezâları çok ağırdır. (İmâm-ı Rabbânî)

Yalan, gıybet, nemîme ve yalan yere yemin gibi şeyler orucu bozmazlar. Ancak sevâbını giderirler. (Kutbüddîn İznikî)