Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Nasip

نميب

Köken ve kullanım

i. ar.

نميب

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

Feyz, behre, hisse, ilâhî feyz. Nasip almak El almak, bir şeyhe bağlanmak, ondan feyz almak. Nasip vermek El vermek. El ve feyz almamış kimselere nasipsiz, bi- | behre; el ve feyz alanlara nasipli denir.: Tecelliden nasib erdi kimine Kiminin maksüdu bundan içeri وع* | Hak'tan imiş canlara cümle nasib Olmaz imiş Kâ'be'ye varmak ile Yünus |

Sözlüğe dön