nâmahrem

Ç>^L) [< F. nâ + Ar. mahrem] Sözlükte “Haram olmayan.” anlamında tanımlanan bu terim, evlilik hukukunda evlenilmesi meşru, yani helâl olan kimseleri ifade etmek için kullanıhr. “Mahrem” (bk. bu madde) terimi ise evlenilmesi yasak olan kimseler için kullanılmaktadır.

Yabancı, kendisiyle evlenilmesi haram olmayan kimse.

Nikâhı câiz olmayan yirmi beş kadın dışında kalan kadınlar nâ-mahremdir. Nâ-mahrem kadınlarla nikâhlanmak câizdir. (Saîdüddîn Fergânî)

Kadınlar nâ-mahrem erkek ile hacca gidemez. Giderse, haccı kabûl olur ise de haramdır. Hacca giden bir erkek ile muvakkat (geçici) nikâhlanmaları da câiz değildir. (Nablüsî, Kâşânî)