na't-hân

Peygamber’e övgü için ikle yazdan manzum eserlerin besteölülenmiş biçimlerinin camilerde ştır. Cuma ve Bayram namazlarmsur dan önce veya sonra Kur’ân-ı dığı Kerîm’in tilâvet edilmesinin ariyadmdan okunması işini yapan îre, kimse. 'cidis” nâtık a. [< Ar. nutk] mda “İsmâ'iliyye” (bk. bu madde) nde mezhebinin “yedi devir inancı” tür çerçevesinde her devir bir nâtık nek nebîyi ifade eder; sonra bir vâsi rıca imam ve altı sâmit imam ile bu rde sistem tamamlanmış olur. Bu Nâvûsiyye 530 sistem içinde, “nâtık” terimi, yeni devri başlatan peygamber anlamındadır.

Arapça ve Farsça iki kelimenin birleşmesinden oluşan ve na’t okuyan anlamına gelen bir söz. Na’t-han’lar, eskiden yalnız başlarına camide cumadan önce, tekkelerde de zikir aralarında na’tlar, okurlardı. Osmanlılar döneminde, camide bu işle meşgul kişilere, vakıflardan maaş verilirdi.