müvelledûn

müvelledûn ç. a. bk.

muhdesûn müteverrî a. [Ar. ] fik.

Şeri hükümlerine göre yasak, güna ve haram olan veya haram olm şüphesi bulunan şeylerden s kınan kimse. mütkın a. [Ar.

] Hadis bi minde, sağlam, dikkatli, güven lir ravi veya muhaddis an mmda kullanılan terim. müttefîkun aleyh a. 3^0) [A Hadis biliminde, bir hadis hem Buhârî hem de Müslim aynı adlı “el-Câmi'u Sahîh”lertnde bulunduğunu a latan terim.

müttefik ve müfterik a. [Ar. ] Hadis biliminde, ay isimleri taşıyan ravîler ve konuda yazılan kitaplar için k lanılan ortak ad.

müttehem a. Ç^L) [Ar. ] Hadis b minde, “cerh” (bk.

bu madde) ikinci derecesinde, yani yalan lıkla suçlanan ravîler için kul nılan terim. müttekî a. t^) [Ar.

] fık. Şer hükümlerine göre yasak, gün ve haram olan şeylerden sa nan kimse. Bunlar “müteverrî” (bk.

bu madde) d farkı, “haram olma şüphesi b lunan şeylerden” sakınan kim olmasıdır. mütûnu erba'a a. Hanefi fıkhın güvenilir ve değerli kaynak o rak nitelenen dört kitap için k lanılan terim.

Bu dört kitap şu 515 Müzill iat lar: Ebû’l-Berekât Nesefî’nin ah Kenzü’d-Deka'ik; Ebû’l-Fadl ma Abdullah b. Mahmud elsa- Mevsılî’nin Muhtâr; Tâcu’ş- Şerî'a Mahmud’un Vikaye; Ahmed ibn Sa'âtî’nin Mecma adililı eserleri. ninla müzâbene a.

[Ar. ] Hurma ağacmdaki taze ürünün kuru hurma ile, asma dalmdaki taze Ar. ] üzümün kuru üzüm ile, başasin ğındaki yeni yetişen hububatın m’in kurusu ile aynı ölçüde satılması u’sişlemi.

an