Köken ve kullanım
i, ar,
مطلع
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
1, Temasa mahalli, seyr yeri. 2. tas. a Bir ayet okunurken, kaynağı bu ayet olan sıfatla tecelli eden mütekkelimi (Hakk) temaşa etme makamı, Cafer-i Sadık, “Allah, kelamında tecelli etmiştir... Bir ayeti okurken onu mütekelliminden dinlerim,” demiştir. b Her şeyde sıfatlarıyle tecelli eden Hakk'ı, tecelli ettiği mazharlarda (muttela'da) temaşa etmek.
Müyi.fars. (موى)
- Saç.
- هكم Hüviyetin zahiri, yani vücut. Onun varlığı hakkında herkes bilgi edinebilir, ama daha ileri” gidilemez, Zira ilerisi gaybu'lgayb'tir; saç gibi siyah ve karanlıktır.