Mutaabbid

(متعبد) Kendini ibadete veren, fakat zaman zaman ibadetinde aksa- | malar ve gevşemeler görülen; henüz ibadetin hazzına varamamış bulunan, kendini | zorlayarak ibadetini devam ettirmeye çabalayan. Müteabbide müteşebbih-i muhik be- |

Mutri

Arapça’da kulluk etme anlamındaki te’abbud masdarının ism-i failidir. Neş’e ve zevkine ulaşmamakla aksamalarla birlikte kendini, ibadete vermiş kişiye (mute’abbid1) denir.