muhsin

Sözlük analamı, “İyilik eden, iyi ameller işüleyen, yaptığını iyi yapan.” olan ne bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de ynamazını doğru kılan, zekâtlarıve nı veren, ahrete iman eden kimseler için kullanılmıştır (“Lokyi man suresi”. Ayrıca ya “Bakara suresi” nin 112 ve 195. ayetlerinde, “Nisâ suresi” sı nin 125. ayetlerinde bu kimüç seler çok övülmüştür. ra i” muhtâl a. [Ar.] “Kendini 4). beğenmiş, kibirlenen.” anlamınr da Kur’ân-ı Kerîm’de “fahûr” n, (bk. bu madde) sözü ile birlikte ol kullanılan bu terim, üç ayette yi geçmektedir (“Nisâ suresi”, (“Lokman suresi” ve (“Hadîd suresi”. ne muhtâr a. [< Ar.hayr] “Seçilmiş olan, seçir kin.” anlamında Hz. Muhammed. s

İyilik ve ihsân eden.

Allahü teâlâ âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:

(O takvâ sâhipleri ki) ; bollukta ve darlıkta harcayıp yedirenler, öfkelerini yenenler, insanların kusurlarını bağışlayanlardır. Allah muhsinleri sever. (Âl-i İmrân sûresi: 134)

Sana nasîhat şudur ki, dört huy ile huylan böylece muhsinler zümresinden (kısmından) olursun.

1) Genişlikte (zenginlikte) zekât, darlıkta sadaka ver.

2) Gazâb (öfke) zamânında gazâbını ve hırsını yen.

3) Başkasının aybını görünce, onu açmayıp, kapatmaya çalış.

4) Hizmetçiye, ehline (hanımına) evlâd ve akrabâya ihsân ederek onları hoş tut. (İmâm-ı Gazâlî)