min vasî (I)

ol Ç^aj) [Ar.] Sözlük anla mı, “Bir kimsenin ölümünden ir. sonra kendi adına yapılmasını is tediği şeyleri kendisinden talep âh-ı ettiği kimse.” olan bu söz bir İmâmiyye ve İsmâiliyye ge Şiâsında, Hz. Peygamber’in ha me yatta iken yetkilerini gelecekte r kı kullanmak üzere kendisine dev rettiğine inanılan kimse. Hz Peygamber’in bu konuda, hayat [Ar.] ta iken sahip olduğu silâhlarını inmaddî değeri yüksek mallar ile rkâ) siyasî ve ruhanî yetkilerin ılan İmâmiyye Şiâsma göre Hz. Ali’ye n kedevretmiştir. Aslında “vasî”lik vasî 684 Hz. Âdem döneminde Şît ve Hâbil ile başlamış, onlardan sonra gelen bütün peygamberlerin vasilerinin 124 000 civarında olduğu kaynaklarda yer almıştır