mevâlîd

Var olanlar, yaratılmışlar. § tam. mevâlîd-i selâse ç.a. lı (^ Jlj») (Üçyaratılmış şey) e Cemâdât, nebâtât, hayvanât. mevâlîd-i siflî ç.a. (J^,.] jJIj«) bk. mevâlîd-i selâse ar- mevbikât ç.a. [Ar. e mevbik’in ç. b.] “Tehlikeli yere ler.” anlamındaki bu söz bazı kea, lime veya terkiplerle yeni terime ler oluşturur. mevbikât-ı seb'a 464 § tam. mevbikât-ı seb'a ç.a (üju, oli><>) “Yedi büyük günah” için kullanılan terim. Bu m yedi günah ise şunlar:

1. Allah’ı inkâr, 2. İnsan öldürme, 3. Yetim malı yeme, 4. Savaştan kaçma, 5. Namuslu kimselere (özelikle kadınlara) iftira etme, 6. Büyücülük yapma, 7. Tefecilik yapma.
2. İnsan öldürme, 3. Yetim malı yeme, 4. Savaştan kaçma, 5. Namuslu kimselere (özelikle kadınlara) iftira etme, 6. Büyücülük yapma, 7. Tefecilik yapma.
3. Yetim malı yeme, 4. Savaştan kaçma, 5. Namuslu kimselere (özelikle kadınlara) iftira etme, 6. Büyücülük yapma, 7. Tefecilik yapma.
4. Savaştan kaçma, 5. Namuslu kimselere (özelikle kadınlara) iftira etme, 6. Büyücülük yapma, 7. Tefecilik yapma.
5. Namuslu kimselere (özelikle kadınlara) iftira etme, 6. Büyücülük yapma, 7. Tefecilik yapma.
6. Büyücülük yapma, 7. Tefecilik yapma.
7. Tefecilik yapma.