mecrûh

Hadis biliminde, suçlama veya itr ham sebebiyle eleştiri konusu olan ravî için kullanılan terim. meczûp, -bu (I) a. [< r Ar.cezb] tas. Tasavvuf inancına, göre, henüz sûfîlik yoluna girmemişken birdenbire Allah’ın kendine çektiği, dost edindiği ve. sürekli yanmda bulundurduğu a velîler için kullanılan terim. Bu yüce mertebeyi velîlerin kendi gayretleri ile kazanmadıkları, e bunun Allah’ın bir lütfü olduğu fikri mutasavvıflar arasında yaygın bir kanaattir. îslâm dünyasında “meczûb”lar, büyük bir i saygı ile karşılanmış, üstelik pek çok sûfîye bu ad ile hitap edil ” miş, ölenler için ise türbeler yaptırılmış, kabirleri ziyaretgâh olarak yaşatılmıştır. meczûp 446