maraz-ı mevt

maraz-ı mevt a. (o^ juJ [Ar] fık “Maraz” hastalık; “mevt” ölüm anlamındaki sözlerden oluşan bu terkip, “ölüm hastalığı” (bk bu madde) nı ifade etmektedir İslâm fıkhmda, ölümcül veya ölüm hastalığına yakalanmış bi 441 ma'rifetullah m kimse için varis ve alacakhlarm l haklarma ilişkin hukukî işlemler e bakmamdan bazı kısıtlamalar t getirilmiştir. Buna sebep olarak ır kişinin iç irade-dış irade uyuşe, mazhğı veya iç irade beyanını gerçek duruma uygun biçimde kullanamama durumu, haklan kötüye kullanımı, akitlerde dış n etkenler gibi konular gösterilu miştir. m, i ma'rifet a. [Ar.]

1. Allah ve sıfatlan, n isimleri, eylemleri, ile tecellileri konusunda mavevî güç sayesinde kazanılan ilim ve bilgi anlaa mmda tasavvufî bir terim.
2. tas. Tasavvuf inancma göre dört mı mertebe: şeriat, tarikat, hakik” kat, marifet. â”

Ölüm hastalığı, insanı iş görmekten men eden ve başladığı târihten îtibâren en az bir yıl içinde ölüme götüren hastalık.

Ömer bin Abdülazîz, maraz-ı mevtinde; "Allah'ım, ben o kimseyim ki, bana emirlik verdin. Ben kusûr ettim. Yanlış işleri yapmaktan beni nehyettin (sakındırdın). Ben ise isyân ettim" diye üç defâ söyledi ve sonra da; "Lâ ilâhe illallah, ibâdete lâyık olan ancak Allahü teâlâdır" dedi ve başını göklere çevirip; "Ben öyle kimseleri görüyorum ki, onlar ne insan ne de cindir" buyurdu ve bir müddet sonra rûhunu teslîm etti. (İbn-ül-Cevzî)