lan yazma

İslâmî edebiyat gelenenu ğinde ve İslâm dünyasında matve baanın ortaya çıkmasından önta ce, elle yazılarak kaleme alman un her tür kitap, risale, mektup, an levha ve belgeler için kullanılan ey- ortak ad ve terim. İslâmî yazmaiği larm ilk örneğini Kur’ân-ı ştir Kerîm oluşturmuştur. Yazmalane rm cilt, kâğıt ve ebat gibi fizikî ce özelliği yanmda muhteva özeları likleri de önemli yer tutar.

Bir azi yazmanm kimliğinin tespitinde ta önemli yer tutan ve muhtevasîn smda karşılaşılabilen özellikleri h-i şöyle sıralayabiliriz: Müellif s. (genellikle yazmanın sebeb-i telif bölümünde bulunur. ), mürekkep, yazı (hat sanatının incelikazı lerini vermesi ve yazmanın tarinehini tespit için önemli.

), imlâ şan (yazmanın tarihsel sürecini tespit şlaiçin önemli), tezhip (genellikle lan yazmanın ilk sayfası ile bölüm ası başlıklarında yer alır. ), mukabe Bu le kaydı (ilk defa Kur’ân-ı ört Kerîm yazmalarında ırgalanan ve “durak” adı verilen küçük daire olup genellikle ayet, cümle veya paragrafların sonuna konulur. ), kıraat ve sema kaydı, mütâlaa ve tashih kaydı (genellikle esas esere başlamadan önce yazmaların ilk sayfalarında “zahriyye” denilen bölümlerde yer alır.

), temellük, tesâhüb, vakıf kayıtları (genellikle esas esere başlamadan önce yazmaların ilk sayfalarında “zahriyye” denilen bölümlerde yer alır. ), fevâid kaydı (yazmanın başında veya sonunda bulunan boş sayfalara eserin sahibi veya okuyucu tarafından düşülen notlar. ), ketebe kaydı (Yazmanın bir anlamda kimliğinin tespiti niteliğindedir.

Burada eserin yazarı ve adı, yoksa müstensihin kimliği, eserin yazıldığı veya istisah edildiği tarih ve dua bölümü)