kavs-i nuzûl

kavs-i nuzûl a. [Ar. ] tas.

Sufî inancma göre “devir” terimi ile karşılanan ve bir varlığın değişim ve dönüşüm evreleri den olan, inişe geçüen yarım d ire olarak da nitelenen en sü mertebe. Bu düzende sırasıy “külli akıl, dokuz akıl, dokuz n fis, dokuz felek, dört tabiat, dö unsur” olarak nitelenen en a seviye söz konusudur. kavs-i su'ûd a.

Gj*^ ^jj) [A tas. bk. kavs-i urûc kavs-i urûc a.

(^^ ^>0 [Ar. ] ta Sufî inancma göre “devir” te mi ile karşılanan ve bir varlığ değişim ve dönüşüm evreleri den olan, yükselişe geçilen y rım daire olarak da nitelenen e yüksek mertebe. Bu düzende rasıyla “madde, maden, bitk hayvan, insan ve insan-ı kâm mertebeleri söz konusudur.

kayyım a. Çİ) [Ar. ] fik.

Vakıf müt vellisi ve camilerde temizlik g revlisi. Kayyime suresi a. b Beyyine suresi Kayyûm a.

[< Ar. kıyâm] Sö lük anlamı, “Ayakta durmak, s bat etmek, gözetip korumak olan bu söz, Allah’a nipet edild ğinde “Ezelî ve ebedî bütün evr nin varlığı kendisine bağlı ola evreni idare eden. ” anlammd “esmâ'ü’l-hüsnâ” (Allah’ın güz isimleri)dan olup Kur’ân Kerîm’de dokuz yerde Allah nispet edilmiştir (M.

F Abdülbâkî, el-Mu'cem, “kv 397 kazf in maddesi). Bu terim, Allah’ın da doksan dokuz ismini veren İbn üfli Mâce ve Tirmizî rivayetlerindeki yla Üstede bulunmakta (Tirmizî, ne “Da'avât”, 82; İbn Mâce, “Du’â”, ört 10) ve O’nun zatî isimler gurualt bunda yer almaktadır.

Arapça, iniş yayı anlamına gelen bir tamlama. İlâhî vücûddan ayrılan nurun dört unsura (toprak, hava, su, ateş) geçişi durumu hakkında kullanılan bir tâbirdir. Buna mebde (başlangıç, temel, esas) de, denir. İnsan-ı kâmil ile ilgili bir devir (daire) teorisi vardır. Bu teoriye göre, süflî olan bu âleme gelen bir varlık, başlangıçta, cansız varlık (cemad), sonra nebat, sonra hayvan şekillerinde ortaya çıkarak, ondan sonra da insan-ı kâmil şekline girer ve Hakk’a ulaşır. Varlık, nasıl mutlak varlıktan çıkıp bu alçak ve düşük âleme indiyse, tekrar o âlemden çıkarak aslına dönme durumundadır, “iş O’ndan başladı (sonunda) yine O’na döner” sırrı budur. Bu dönüşüm hareketi bir daireye benzetilerek; Mutlak varlıktan bu süflî dünyaya doğru olanı, kavs-i nüzul (iniş yarım dairesi, yayı); süflî âlemden Mutlak Varlığa olan yükselişi ise, kavs-i urûc (çıkış yarım dairesi, yayı) diye ikiye ayrılmıştır. Sûfiler, bu görüşlerini çeşitli âyetlerle ispatlarlar. Onlardan biri şudur: “O (Allah)ki, yarattığı herşeyi güzel yapmış ve ilk başta insanı çamurdan yaratmıştır. Sonra onun zürriyetini nutfeden, hakir bir sudan üretmiştir. Sonra onu şekillendirmiş, ona Kendi ruhundan üflemiştir..” (Secde/7-8)