k a'zeb

L>l) [Ar. ] Kendisini dine vererek bekârlığı evliliğe tercih eden erkek. Sahih hadislerde, c) “Cennette hiçbir bekâr erkek bualunmayacağı; bekârlığın ibadetü lerin sevabını azaltacağı, bekârların dünya ve ahirette evlilere k.

göre daha sıkıntılı ve bedbaht olacakları. ” şeklinde yorumlann bulunması, erkeklerin evlenmesi gerektiğini ve aile hayatının erdemini ifade etmiştir. Buna karşm tasavvuf dünyasında bunun tam zıddı görüşler de ortaya konmuştur.

Meşhur sûfîlerden İbrahim, b. Edhem, Rabia el-Adaviyye, Bişr el-Hafî, Malik bin Dinar, Hasan-ı Basrî, Ebû Süleyman ed-Dârânî bekâr yaşamayı tercih edenlerdendir. Bunlar genellikle kadmı, çocuğu ve serveti Allah’a ulaşma yönünde engel olarak görüyorlardı.

Tasavvufta evlenmeye karşı duruşun yanında İslâm’da evlenme sünnet olarak benimsenmiş ve tavsiye edilmiştir