İttihat

1. Birlik,
2. tas. Vahdet-i vücut; kendi kendine var olan mutlak, | bir ve gerçek varlığın temaşa edilmesi, Bizatihi yok, ancak başkası sayesinde var |

olan şeyler bu temaşa esnasinda birleşir ve tek olarak görülür. Burada farklı iki

asli varlığa sahip olan şeyin birleşmesi söz konusu değildir (Kı; cr; tFM).

Ittisal i. ل) جره Lax (

1. Bitişmek, bitişiklik; vuslat, ermek, kavuşmak.
2. tas. Kulun

kendi varlığını tek olan varlıkla bitişik (muttasıl) olarak görmesi, kendi varlığını

dikkate almaması. Bu halde o, Hakk'ın nefesinin ve varlık feyzinin kesintisiz ve |

sürekli olarak geldiğini görür, onunla var olur (kı). Ona erer. Ittisal üç
çeşittir: kusudi (iradi) ittisal, şuhudi ittisal, vücud ittisal. Birincisinde sâlik kendi
iradesiyle Hakk'ın iradesi arasında, tam itaat haline dayanarak bir uyum meydana

getirir; ikincisinde çokluk halinde eşyaya birlik içinde bir anlam verir ve bunları

Hak'ta görür; üçüncüsü ise anlatılamaz (HM 46; KT 108). Halktan kopmayan