istikbâl-i kıble

istikbâl-i kıble a. [Ar.] Namazın dışındaki altı şartından biri olup namaz kılarken kıbleye karşı yönelmek veya durmak.

Kıbleye yönelme; namazda Mekke-i mükerremedeki Kâbe-i muazzamaya doğru durma.

Namaz kılarken istikbâl-i kıble farzdır. Yâni namaz, Kâbe-i muazzama tarafına dönerek kılınır. Namaz, Allah için kılınır. Secde yalnız Allah için yapılır. Kâbe'ye karşı yapılır. Kâbe için yapılmaz. (İbn-i Âbidîn)