Inniyet

1. Benlik,
2. tas. Öz mertebesi itibariyle ayni varlığın gerçekleşmesi (kı). Sâlik, Hak ile arasında inniyet (benlik) bulunduğu sürece onu idrak | edemez, ona eremez. Benlik perdesi kalkınca hakikat aşikâr bir surette idrak edi- |

Sâlikin ben ve o olmak üzere iki yönü vardır. “Ben O'yum” dediği zaman
‘Ben’ yok olur, O kalır CAFŞ 17, 69; cik I: 83.) Bkz. Enniyyet. |

İnsan i ar. İnsan, zübde-i âlem, merdüme-i dide-i ekvan, âlem-i ekber, eşref-i
mahlukattır.
Adem-i mânâyı mir'at eyleyenler zâhira
Seyr eder Allah'ı halkta halkı da Allah ta
Sezai
Hoşça bak zatına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüme-i dide-i ekvân olan âdemsin sen
Galib