İnhina

نحناء) (7, Eğilmek, ser-furü, boyun eğmek,

1. tas. Müridin şeyhini veya halifesini veyahut başka bir müridi eğilerek selamlaması (KM 16. bahis). Bu tür selamı secde sayıp, reddedenler “Ne senden bana rüku ne benden sana kıyam, selamün aleyküm, aleyküm selam,” derler. Mevlevilerde başkesmek, niyaz etmek ve niyaz vaziyeti denilen şey bu tarikat mensuplarına özgü özel bir inhinadır. Bkz. Secde. Çerhe kılma ser-furü ikbal için gayret budur Hem gedâ hem padişah-ı âlem ol devlet budur Cevri Etmez tarik-i Hak'ta olan halka ser-furü Eğmez minâre kametini bâd eserse de Ragib Pasa Inkata i ar, نقطاع) 1) 7, Kesilme, kopma.
2. tas. a Masivadan kopma. Halktan kopan Hakk'a erer. b İnziva; halktan ayrılıp tek başına yaşamak. |

Arapça, boyun eğmek demektir. Müridler maneviyat öğretmenlerini hafifçe eğilerek selamlarlar. Mevlevîlerde buna “baş kesmek”, “niyaz etmek” veya “niyaz vaziyeti” derler.