ihtilâm

ÇMSaJ) [< Ar. hulm] fik. İslâm inancına göre, rüyada cinsel doyuma ulaşıp cünüp olma durumu. Bu duruma düşen kimse, namaz kılamaz, Kur’ân-ı Kerîm okuyamaz, oruç tutamaz, Kâbe’yi tavaf edemez. Oruçlu iken “ihtilâm” olan kimsenin orucu bozulmaz, ancak kısa zaman içinde gusul abdesti alması gerekir, “ihtilâm” bireyin çocukluk çağmdan ergenlik çağına geçiş döneminin bir ifadesidir. Bu bakımdan akıllı olmak koşuluyla kişi, bütün dinî ve hukukî konulardan sorumlu duruma gelmiş sayılmaktadır.

Uykuda cünüb olma. Çocuğun bülûğa, ergenlik çağına ulaştığının alâmeti, işâreti.

Bir kimse gece uykuda ihtilâm olup sabahlasa veya gündüz uyuyup ihtilâm olsa orucu bozulmaz. (İbrâhim Halebî)