ifrit

Cin taifemm sinin reisi veya en güçlü, mukdutedir olanı ya da zeki, kurnaz m. olanı. Bu terim, Kur’ân-ı hu Kerîm’de bir ayette, “Nemi sumiş resi” (27 / 39) nde geçmektedir. ka- Bazı İslâmî kaynaklarda ise ifrît, teöteki cinler gibi erkeği-dişisi bubu lunan, değişik şekillere girebilen mişvarlıklar olarak gösterilmiştir. yeçin ifsât, -dı a. [Ar.]

1. Sözlük hn- anlamı, “Bozmak, bozgunculuk ara yapmak, fesat çıkarmak.” anlabu mmda olan bu söz, bir ibadet üllî veya bir hukukî işlemi sakatlamak veya bozmak anlamındadır. Söz gelişi namazda iken koetinuşmak, namazı ifsat eder; oruçgelu iken yemek veya içmek, orua. cu ifsat eder. 2. Hadis biliminde, bir hadisi rivayet ederken iliravîsini düşürme durumu için tek kullanılan terim.
2. Hadis biliminde, bir hadisi rivayet ederken iliravîsini düşürme durumu için tek kullanılan terim.

Cinlerin azgın, en zararlı, şerli, korkunç ve kuvvetli cinsi.

Allahü teâlâ Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyurdu ki:

Cinden bir ifrit ( Süleymân aleyhisselâma ); "Sen makâmından kalkmadan ben onu ( Belkıs'ın tahtını ) sana getiririm. Ben buna karşı her hâlde güvenilecek bir kuvvete mâlikim" dedi. (Neml sûresi: 39)

Hasen-i Basrî buyurdu ki: Bir gün Cebrâil aleyhisselâm, Resûl-i ekreme (sallallahü aleyhi ve sellem) gelerek; "Cinlerden bir ifrit sana hîle yapmak istiyor. Yatağına girdiğin vakit Âyet-el-kürsî'yi oku!" dedi. (Senâullah Dehlevî)