Köken ve kullanım
i. ar.
حر
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Yanma.
- tas. Ask ateşiyle sâlikin içinin yanması. Biri nârın, diğeri nurun yakışı olmak üzere iki türlüdür. Nurla yananlar bir meşale haline gelir, kendileri yanar ama etrafindakileri aydınlatırlar (sr). “Tasavvuf hurka idi hırka haline geldi,” sözü “bir yanma ve aydınlatma işiydi, ama şekil ve kıyafet haline geldi” anlamına gelir. Bkz. Mum. Halilullah dedi ey nâr-ı ihrâk Kalırsa bir tüyüm onu da yak