Hümeze suresi

Hümeze suresi a. [< k Ar. “Sûretü’l-Hümeze” ] Kur’ân-ı Kerîm’in yüz dörk. düncü, iniş sırasma göre otuz ikinci suresi olup “Kıyamet suresi” nden sonra ve ) “Mürselât suresi” nden önne ce Mekke’de nazil olmuştur ve adokuz ayetten meydana gelmektedir. Adını baş taraftaki “Başkaolarını arkadan çekiştirip kötülen hünkâr müezzini 334 meyi huy edinen kimse.” anlamındaki “hümeze” sözünden alan bu kısa sure, dinî-ahlâkî bir öğüt niteliğini taşımaktadır.