Köken ve kullanım
i. fars.
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
ör. Zillet, meskenet. 2. tas. a Tevazu, alçak gönülü olmak. b Ulu Allah'ın huzurunda zelil olan aziz olur. Nefsini zelil bilen Hakk'ın izzetiyle izzetlenir (sr). “Allah kendini aşağı göreni yükseltir, yüksek göreni alçaltır” (ax
11:242). Bkz. Haksar. Hoşgörme Her şeye rıza gözüyle bakma, müsamahalı olma, kaderin her türlü cilyesini gönül hoşluğuyla karşılama, Allah'ın Yarattığı her şeyi beğenme. Elif üstün ötürü, Pazar eyle götürü Yaradılanı hoşgör, Yaradandan ötürü Yünus Asade-hatir olmak ise murâdın eğer Rencide etme kimseyi herkesle hoş geçin Ferid Kam