Köken ve kullanım
s. fars.
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Bencil,
- tas. Hep kendini gören, kendini beğenen ve kendinden söz eden kimse. Aldanışın ve yanlış yola girişin esas sebebi budur. Sûfî hodbin değil, Hak-bin, yani Hakk'ı ve hakikati gören ve daima ondan söz eden kişidir. Bkz. Enaniyet, Ben, Benlik.
Horasan erenleri Anadolu'nun fethi sonrasında Horasan'dan gelen ermişler.
Tasavvuf Sözlüğü
Farsça, kendini iyi gören yani bencil anlamında bir kelime. Kendini beğenmek. Kibirin çeşitli yönlerinden biridir. Yerilmiş bir ahlaktır. Mukabili işar olup, merkeze kendini değil başkasını koymayı, kendinden önce, başkasını düşünmeyi ifâde eder.