Ara
Menü
ذ

Hodbin

Köken ve kullanım

s. fars.

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Bencil,
  2. tas. Hep kendini gören, kendini beğenen ve kendinden söz eden kimse. Aldanışın ve yanlış yola girişin esas sebebi budur. Sûfî hodbin değil, Hak-bin, yani Hakk'ı ve hakikati gören ve daima ondan söz eden kişidir. Bkz. Enaniyet, Ben, Benlik.

Horasan erenleri Anadolu'nun fethi sonrasında Horasan'dan gelen ermişler.

Tasavvuf Sözlüğü

Tasavvuf Sözlüğü

Farsça, kendini iyi gören yani bencil anlamında bir kelime. Kendini beğenmek. Kibirin çeşitli yönlerinden biridir. Yerilmiş bir ahlaktır. Mukabili işar olup, merkeze kendini değil başkasını koymayı, kendinden önce, başkasını düşünmeyi ifâde eder.

İlgili maddeler

Sözlüğe dön