Köken ve kullanım
i. ar.
حفظ
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Koruma.
- tas. a Evliyanın günah işlemekten ve hatada ısrar etmekten korunma hali. Peygamberlerin ismet sıfatına karşılık, ermişlerin hıfz sifatı vardır. Peygamberler masum, veliler mahfuzdur. Allah peygamberi günah işlemekten, veliyi günahta ısrar ve devam etmekten korur. Mahfüz olmak veli ol-
manın şartıdır. Fasık, facir ve günahkârdan veli olmaz. b Sırrı korumak, yani kalbe ârız olan yüce hallerin, sâlikin karşılaştığı vakaların ve ilâhî hasletlerin korunması. c Kalbi, ona zarar veren ve ifsat eden şeylerden korumak.
Kalbi bozmamak onu korumakla mümkündür.
Hırka atma
anan a il aşağ