Hemmü’l-Müfred Ve’s-Sırrı’l-Mücerred

Teke indirilmiş kasıd, azm ve soyutlanmış sır anlamında Arapça iki sıfat tamlaması. Tasavvufta, bu ikisi aynı anlamda kullanılır. Kulun hemm’i (yani içindeki kasdı, azmi) onun sırrıdır, aralarında bir fark yoktur. Kul, nefis meşguliyetinden sıyrıldığı vakit, sırf Allah’a giden yola girmiş olur. Artık o, bütün dikkatini Cenab-ı Allah’a yöneltmiş olup diğer engeller onu oyalamaz. Kul, bu durumda hemm’i (azmi, kasdı) ve sırrı ile Allah’la meşguldür, işte, kulun çokluktan ve engellerden kurtulup, bütün varlığıyla Allah’a yönelişine, el-Hemmü’l-Müfred veya es-Sırru’l-Mücerred denir.