havâ'ic-i asliyye

havâ'ic-i asliyye ç.a. ğu [< Ar. havâ'ic + asliyye] fik. İsâb lâmi inanca göre, “Zekâta tâbi de olmayan temel ihtiyaç maddeleri.” anlamında bir fıkıh terimi. ey Fakihler, zekât ve fıtır sadakası kiçin bir kimsenin temel ihtiyaç de maddelerinden fazla mala veya e-i paraya sahip olunması gerektiğini ifade etmişlerdir. Çünkü mî temel ihtiyaçları karşılayacak ın mal veya para, insanm yaşaması ir için zarurî olan miktardır. Bunda dan artanı sadakaya veya zekâta tâbidir. ış