haşviyye

GÛjAa.) [Ar.]

1. İslâmî bilimlerde, dinî konularda akıl yürütmeyi, aklî melekeleri ön plana almayı hoş görmeyen, dogmalarm oluşumuna öncelik veren, teşbih ve tecsîm gibi unsurları benimseyen kimseler için kullanılan bir terim. Bu tü dogmalara sahip kimseler, A lah’a sıfat nispet etme konusun da aşırılığa kaçmışlar; O’na c sim diyecek derecede ifrat düşmüşlerdir. 2. Hadis bilimin de, ayet ve hadislerin şeklî an lamları çerçevesinde smırlı bi yaklaşım sergileyen hadis uz manlar.
2. Hadis bilimin de, ayet ve hadislerin şeklî an lamları çerçevesinde smırlı bi yaklaşım sergileyen hadis uz manlar.