Hamd

Nimetini, lütfunu ve yüce vasıflarını dile getirerek yapılan övgü.

Saygıyla yapılan güzel ve samimi medih. Ezeli ve ebedi sevgilinin 4
kemallerini, ona hürmet ve tazim maksadıyla cemal ve celal sıfatları halinde dile
getirme (sr). Bkz. Kavli hamd, Fiili hamd, Hali hamd. |
Hâmi i, s. ar. (حامى) Bir şehrin veya beldenin manevi muhafızı olan veli.