Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
hâkim (II) a. ve s. [< Ar. hükm] Hadis biliminde uzmanlaşmış ve mesleğinin zirvesine çıkmış kimseler. Bu seviyeye ulaşabilmek için bir kimse, rivayet edilen bütün hadisleri metin, sened, râvilerin durumu ve öteki teknik özellikleriyle bilmek ve tanımak meziyetine sahip olmalıdır; eşanlamlısı: “hüccet, hâfız, imâm, muhaddis” (bk. bu maddeler).