Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
hâkim (I) a. ve s. [< Ar. hükm] “Yargılama ile görevli memur, yargıç, kadı, fakih.” anlamlarmda hukukî hükümlerin koyucusu ve kaynağını ifade eden bir fıkıh terimi. Burada verilen anlamlarıyla Kur’ân-ı Kerîm’de ve hadislerde pek çok yerde geçen bu söz, tek hâkimin Allah ve O’nun İlâhî iradesini ifade etmektedir.