Köken ve kullanım
i. ar.
غشى
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Kendinden geçmek. 2. tas. Dini his ve heyecan içinde kalan ve ilâhî tecellilere mazhar olan sâlikin kendinden geçmesi, ruhunu latif ve lâhüti bir perdenin bürümesi. Gavsi. ar. ( (غو 1. Sığınma, iltica etme. 2. tas. Kendisine sığınıldığı zaman kutba gavs denir (kı; cr). Süfiler darda ve sıkışık durumda kaldıkları zaman “yetiş yâ Gavs!” “medet yâ Gavsi” “imdat yâ pir!” diye feryat eder ve kutbun manevi himayesine iltica ederler. Çeşitli tarikatlere göre farklı farklı şahsiyetler gavs sayılmıştır. Gavs-ı azam En ulu gavs, kutb-i ekber. Hz. Peygamberin bâtınından ibarettir. Veliliğin en yüce mertebesi budur. Özellikle Abdülkadir Geylani'ye, Gavs-ı Azam denir.
- Sığınma, iltica etme. 2. tas. Kendisine sığınıldığı zaman kutba gavs denir (kı; cr). Süfiler darda ve sıkışık durumda kaldıkları zaman “yetiş yâ Gavs!” “medet yâ Gavsi” “imdat yâ pir!” diye feryat eder ve kutbun manevi himayesine iltica ederler. Çeşitli tarikatlere göre farklı farklı şahsiyetler gavs sayılmıştır. Gavs-ı azam En ulu gavs, kutb-i ekber. Hz. Peygamberin bâtınından ibarettir. Veliliğin en yüce mertebesi budur. Özellikle Abdülkadir Geylani'ye, Gavs-ı Azam denir.