Fetk-Retk

Arapça, birleşme, ayrılma anlamına gelen iki kelime. Mutlak maddenin, türlerin şekilleri halinde tafsili olarak zuhura gelmesi veya vâhidiyyet mertebesinde gizli olarak bulunan nisbî isimlerin ortaya çıkmaları, çokluk yerine birliği görme hali retk, bunun aksi ise feth’tir. “Göklerle yer bitişik idi, biz onları ayırdık” (Enbiya/30) âyetiyle bu hususa işaret edilir.